Сайт о родном Жодино
Наряду с январскими морозами и невыносимой жарой в этом месяце от природы вполне можно было ожидать такого катаклизма.
Машины топились, крышы превращались в бассейны...
Ехаў якраз з Урублеўскага на Ліможа. ПА Курчатава пёрся неспяшаючыся за 24 аўтобусам таму не заўважыў, як уехаў у мора насупраць 7 школы. Раз заехаў, то трэба выбірацца. Па крысе пакачваючыся на хвалях узабраўся да перакрыжаваньня з Горкага.Мяне зьдзівіла што па Горкага нёсся паток вады прычым перпендыкулярна Курчатава .Ладна фарсіраваў ,думаў усё ,але меньш вады не стала ПАток нёсся насустрач, так на першай выплыў да Аўтаагрэгатаў і пачаў спускацца к Дзяржынскага. Калі пад'ехаў то ўбачыў,што вуліца затоплена, але падумаў , не самая ж нізіна і павярнуў направа. Тут я зразумеў , што гэта было ня лешае рашэньне. З дзесятак машын мільгалі ў лужыне аварыйкай, Аўтобусы з маршруткамі стаялі на горке і не рашаліся ўехаць ў ваду.Але нейкі смелы Фальксваген перада мной, манэўруя паміж заглохшымі машынамі упарта плыў наперад.Я за нім. Было адчуваньне што колы не касаліся дна, так качала на хвалях. Баяўся адно заглохнуць.Але ж неяк выплыў і звярнуў на Брыкеля.Унізе каля Ліможа карціна таксама ўражвала, асабліва падтопленыя на стаянцы машыны. Але падумаў ,што прыгод на сёньня хопіць і збочыў у двор. Там пастаяў з паўгадзіны і калі ўнізе заглохшыя машыны павыпіхвалі здарогі і машыны пакрысе пачалі фарсіраваць раку, пасунуўся і я.televital
Дзякуй богу і балёнчыку з вадаадпіхваючым аэразолем , дзякуючы якім я не заглох.

Да уж весело дождик покапал. Мне было весело до того момента пока и моя машина не стала колом после проезда ул Пушкина на отрезке от Островского до 17-го Сентября. К сожалению моё авто не умеет плавать и пришлось немного замочить ноги, вернее покалено и за пол минуты промокнуть до трусов, пока я её выталкивал. Радовало только то, что через 10-ть минут там таких же утопленников было уже 5-ть штукMITEK

Адрес: http://www.zernovozov.ru/2006/06/26/1/